September 19, 2015

"دیه‌گو اِل سیگالا"، فلامنکوخوان نامدار، به احترام آخرین خواست همسرش تنها ساعاتی پس از مرگ او به صحنه رفت

دوستانی که مطالب من در مورد فلامنکو را در وبلاگم "از دور بر آتش" دنبال می‌کنند با نام "دیه‌گو ال سیگالا" آشنایند چرا که بارها از او نوشته‌ام. او ماه گذشته در تور کنسرت‌های آمریکا، همسرش را از دست داد. "آمپارو فرناندز" که بیست و پنج سال با دیه‌گو زندگی کرده بود و دو فرزند از او داشت پس از شش سال مبارزه با سرطان ساعاتی پیش از برگزاری کنسرت بزرگ شوهرش در لس آنجلس درگذشت. او در بستر مرگ از شوهرش خواسته بود هرچه پیش آید از برگزاری کنسرتش دست نکشد.

el%20cigala.JPG

بر مبنای گزارشی که در مجله‌ی اینترنی فلامنکو La Revista Flamenca از این کنسرت آمده، سیگالا در کنسرت لس آنجلس تمام قوایش را به کار گرفت تا کنسرت بزرگش را با موفقیت به پایان ببرد. ظاهرا جز نوازندگان و همکارانش کسی در آن کنسرت پی نبرد که وقتی او در ترانه‌ی "تنهائی"‌اش می‌خواند که: "سوگوار ماندن برای همیشه. آه، تنهائی من"، و یا در ترانه‌ی "باران جدائی می‌بارد" فریاد می‌کشید که: "و ما جدا می‌شویم، بی‌نگاه، بی‌حرف، بی‌بوسه. ما جدا می‌شویم و تو گوئی هرگز هیچ نبود"، چه حس و سوز تازه‌ای در صدایش بود.

"دیه‌گو ال سیگالا" در فردای آن روز به محل زندگی فعلی‌اش، جمهوری دومینیکن، بازگشت تا در مراسم خصوصی ترحیم همسرش شرکت کند. 

Posted by reza at September 19, 2015 5:43 PM
مطالب مرتبط