January 5, 2008

باز هم از پابلو میلانس

کار ِخانه تکانیِ فایل‌های صوتی و تصویری موسیقی فلامنکو که تمام شد رفتم سر وقتِ راست و ریست کردن مطالب مربوط به موسیقی آمریکای لاتین و تا دلتان بخواهد موسیقی‌های کم کیفیت سابق را با ترانه‌های کامل و باکیفیت تازه عوض کردم. آخرینش مطلبی بود در مورد «پابلو میلانس»، موسیقی دان و خواننده‌ی نامدار کوبائی با عنوان «پابلو محبوب»، که وقتی دقایقی پیش ترانه‌ی «تنهائی» را در آن گذاشتم و ترجمه‌اش را دوباره خواندم فکر کردم حتی اگر آن را در همین صفحه خوانده و ترانه‌اش را شنیده باشید مسلما از شنیدن و خواندن دوباره‌اش پشیمان نخواهید شد. این است که پایان خانه تکانی را با ارائه همین مطلب حسن ختام می‌بخشم!

پابلوی محبوب

"گابریل گارسیا مارکز" در معرفی کار سترگ "پابلو میلانِس"، آهنگساز، ترانه سرا و خواننده بزرگ کوبائی که در مجموعه ای با عنوان "پابلوِ محبوب" به بازار آمد، در مقدمه ای که با صدای خود مارکز ضبط شده اینگونه آغاز به سخن می کند:

"این دیسک خانه ای بی در و پنجره است که پابلو میلانِس به هر کجا که می رود آنرا با خود می کشد، تنها برای اینکه دوستانش در تمام جهان با او در این خانه هم آواز شوند. خانه ای است که درش به روی تمام رفقایش در دنیا باز است؛ کسانی که زبانهای مختلفی دارند اما تنها به یک زبان مشترک با هم حرف می زنند: زبان موسیقی."

مارکز به این نکته اشاره دارد که در این مجموعه بیست ترانه از کارهای پابلو میلانِس وجود دارد که هر کدام از آنها را با همآوازی یک خواننده معروف از قاره پهناور امریکای لاتین خوانده است؛ خوانندگانی پر آوازه همچون "گال کوستا" از برزیل، "ریکاردو آرخونا" از گواته مالا، "تانیا لیبرتاد" از پِروُ، و "سولِداد براوُ" از ونزوئلا.

پیش از اینکه کمی در مورد سوابق کاری پابلو میلانِس برایتان بنویسم و نمونه هائی از ترانه هایش را برایتان ترجمه کنم اجازه بدهید عکسی از او که حالا شصت و یکساله است چاپ کنم و تکه ای از موسیقی و صدایش را هم برایتان بگذارم تا درک محسوس تری از این پدیده موسیقی آمریکای لاتین داشته باشید.

 برای شنیدن نمونه ای از موسیقی و صدای پابلو میلانِس روی این [فایل صوتی] کلیک کنید.

پابلو میلانِس در سال 1943 در شهر "بایامو" در شرق کوبا به دنیا آمد و از آوان کودکی با تقلید خوانندگان مشهور استعدادش را در موسیقی نشان داد. در هشت سالگی در رادیو شهرشان آواز خواند و در دوازده سالگی در مسابقه ای در رادیو هاوانا برنده شد. کار واقعیش اما در بیست سالگی همراه با تغییرات شگرفی که پیروزی انقلاب کوبا به همراه آورده بود آغاز شد. او یکی از نامدارترین موزیسینهای کوبائی است که در چهل سال گذشته همواره مطرح بوده است. نگاه عاشقانه او به زندگی، به مردم و به جامعه که در ترانه هایش بازتاب دارد او را محبوب مردم سراسر آمریکای لاتین کرده است. ترانه ای که پابلو برای "سالوادور آیِنده" و مرگ دردناکش نوشت و خواند یکی از جاودانه ترین کارهای اوست. می گوید:

"پرواز کردی به افقهای تفکراتت

درست به سوی زمان

با پیامت، ایمانت، عملت.

چه زندگی سوخته ای!

چه آرزوی برباد رفته ای!

چه بازگشتی به هیچ!

چه پایانی!"

از مجموعه ای که با عنوان "پابلو محبوب" انتشار یافته ترانه ی "تنهائی" را برایتان ترجمه می کنم. این همان ترانه ای است که آن را در فایل صوتی بالا با صدای خود او به همراهی "میلتون ناسیمِنتو"، خواننده پر آوازه برزیلی، شنیده اید:

"تنهائی پرنده بزرگی است رنگ به رنگ

که پری برای پرواز ندارد

و با هر تلاش تازه برای پر کشیدن جانش به درد می آید.

تنهائی در گلوی آدم لانه می کند به انتظار،

و فریادی که به آواز از آن بیرون می جهد را

به سکوتی سرد می کشاند.

تنهائی گاهی با خود تصویری می آورد

از یادمانی تلخ

از عشقی که هرگز در رویای آدم نبوده است.

تنهائی زیباترین جدائی ها را خلق می کند،

زوایای قلب را می گردد

تا تنها، تنهائی باقی بماند

با کودکی اش،

با جوانی اش،

با پیری اش،

برای گریه کردن

برای مردن

و برای تنهائی..."

Posted by reza at January 5, 2008 10:05 PM
مطالب مرتبط