May 26, 2007

آنتراکت!

فکر کردم حالا که انتشار جزوات فیلمنامه‌ی «سوگواره‌ي پیران» به نیمه رسیده است یک آنتراکتی به خوانندگان این صفحه بدهم تا نفسی تازه کنند و برای خواندن نیمه‌ی دوم آن آماده شوند: و چه آنتراکتی شیرین تر از دیدن قیافه، و شنیدن صدای یکی از محبوب‌ترین خوانندگان «فلامنکو» و «کوپلا» در دو دهه‌ی شصت و هفتاد، یعنی «آنتونیو مولینو».
«آنتونیو مولینو»، موزیسین، خواننده، بازیگر سینما و تئاتر که در مالاگا در جنوب اسپانیا به دنیا آمد و ده دوازده سال پیش در مادرید بدرود حیات گفت بیش از اینکه یک فلامنکوخوان اصیل شناخته شود یک کوپلاخوان صاحب سبک به شمار می‌رود (اگر با موسیقی کوپلا آشنا نیستید نگاهی به نوشته قبلی من در اینجا بیاندازید). یک صحنه از یک فیلم قدیمی او را که در آن با صدا و تحریرهای خالص خودش کوپلاخوانی کرده است برایتان پیدا کرده‌ام که در زیر می‌توانید آن را ببینید.

من درمانده‌ای هستم که در توهم خود گم شده‌ام
من رویاپردازی درمانده‌ام
من پرنده‌ای هستم که در قفس به دنیا آمده‌ام
از این روست که آزادی را دوست دارم.

حالا اگر از صدای او خوشتان آمده، می‌توانید با کلیک روی نشانه زیر به ترانه‌ی «یک کبوتر سفید» از او گوش کنید.

یک کبوتر سفید
مثل برف، مثل برف.
یک روز عصر به طرف رودخانه پائین آمد
دلش می‌خواست آب تنی کند.
نکش از طلاست
و بالهایش از نقره.
و رنگش به رنگ رودخانه..
کبوتر سفید! اگر آب‌تنی می‌روی
بیا و من را هم با خودت ببر.

Posted by reza at May 26, 2007 8:27 AM
مطالب مرتبط