March 6, 2007

باز هم "دل هوای بانگِ عاشقانه دارد"

پیش از این هم، شاید به زبانِ دیگر، گفته بودم که کاشفین و مخترعین باید کشف و اختراعشان را وقتی بی‌خوابی به سرشان می‌زد کرده باشند. در مورد من که این حکم بی‌کم و کاست صدق می‌کند! چند روز است که یکی از ترانه‌های عاشقانه‌ی "نینیا پاستوری" را، از آلبوم اخیرش "جواهر عاریه‌ای"، به فارسی برگردانده‌ام اما چون ویدئو کلیپ آن در نیامده که بتوانم آن را از طریق "یوتیوب" در این صفحه بگذارم، و حجم محدودِ "ملکوت" هم امکان "آپلود" یک موسیقی چند دقیقه‌ای را به من نمی‌دهد، همینطور روی دستم مانده بود که بی‌خوابی امشب و هوای بانگ عاشقانه‌ی این دل، کشف تازه‌ای را برایم میسر ساخت. در مورد خود این کشف، اطلاع بیشتری نمی‌دهم چون وقتی روی صفحه‌ی نمایش زیر کلیک کنید خودتان می‌بینید که با چه کَلکی ترانه را قابل انتقال به "یوتیوب" کردم.

            اما در مورد این ترانه که عنوانش "همه، توئی" است توضیح مختصری دارم که به خواندش می‌ارزد. همانطور که قبلا هم در نوشته دیگری گفته بودم آلبوم "جواهر عاریه‌ای" بر خلاف پنج آلبوم قبلی نینیا پاستوری نه شعرهایش مال خودش است و نه آهنگ‌هایش مال همسرش. بلکه همانطور که از عنوان آلبوم برمی‌آید او ترانه‌های بسیار شنیدنی هنرمندان پیش از خودش را دوباره خوانی کرده است، از خوانندگان فلامنکوخوان قدیمی گرفته تا خوانندگان نامدار کوبائی و آمریکای جنوبی. ترانه‌ای که می‌شنوید متعلق به دو زن هنرمند نامدار دهه‌ی هفتاد اسپانیاست به نام "کارمن سانتوخا" و "گلوریا بان‌ارسن" که از مطرح‌ترین آهنگسازان و خوانندگان زمان خود بوده‌اند.

 

گرچه وقتی روی صفحه نمایش کلیک کنید برگردان فارسی آن را می‌توانید به همراه شنیدن این ترانه‌ی لطیف بخوانید اما برای کسانی که راحت‌ترند ترجمه را مجزا بخوانند یکبار هم آن را در پایان این نوشته می‌آورم.

هر بار که عکست را می‌بینم

چیز تازه‌ای در آن می‌یابم که پیش‌تر نمی‌دیدم،

احساسی به من می‌دهد که هرگز فکرش را نمی‌کردم.

همیشه بی‌تفاوت نگاهت می‌کردم

تنها یک رفیق برایم بودی

و به ناگاه همه چیز من شدی، همه چیز برای من

آغاز من و پایان‌ام. 

راهبر من، و بَلَدم، گمشده‌ی من،

خوبِ من و شگون‌ام، اشتباهِ من،

مرگِ من و باززائی‌ام، تو هستی.

نفس‌ام و نگرانی‌ام، تو هستی

شب‌‌ام و روزم. 

شادی‌ات را به من بده، شوخ طبعی‌ات را،

جنون‌ات را به من بده، درد و غم‌ات را،

عطرت را به من بده، طعم‌ات را،

دنیای درون‌ات را به من بده.

لبخنده‌ات را به من بده، گرمی‌ات را،

مرگ و زندگی را به من بده.

سردی و گرمی‌‌ات را، آرامش‌ات را به من بده،

هیجان‌ات را به من بده، خشم پنهان‌ات را به من بده.

Posted by reza at March 6, 2007 1:39 AM
مطالب مرتبط