April 5, 2005

دو خبر ظاهرا بی ارتباط از کوبا

با این که در اولین روز "مرخصی!" هستم ولی از آنجا که هنوز از خانه راه نیافتاده ام و از کامپیوتر و اینترنت دور نیستم دلم قرار نگرفت از دو خبر جالب امروز صبح برایتان ننویسم. یکی اعلام سه روز عزای عمومی در کشور کوبا توسط شخص فیدل کاستروست که رهبر تنها کشور بی مذهب رسمی، در قاره عظیم امریکاست. و دوم ورود "رائول ریوه رو"، شاعر و روزنامه نگار نامدار کوبا به مادرید است همراه با همسر و فرزندش که تنها چهار ماه پیش از زندان کاسترو آزاد شده. به هر دو خبر کمی باریک می شوم:

            کاسترو دیروز سرزده در کلیسائی در هاوانا حاضر شد و در مراسم مذهبی عزاداری برای پاپ ژان پل دوم، یا به لفظ خودشان "خوان پابلو" شرکت کرد.

 

 

کاسترو در موقع امضاء دفتر یادبود، سخنانی گرم در مورد شخصیت استثنائی و انساندوست پاپ بیان کرد و اصلا به روی خودش نیاورد که اولین رخنه در دیوار آهنین "سوسیالیسم واقعا موجود" که دولت کاسترو یکی از اقمارش بود توسط همین شخصیت ایجاد شد. برای آنها که مثل من سرنگونی امپراتوری قلابی کارگری را به نفع همه بویژه "کارگران و زحمتکشان جهان" می دانند شخصیت پاپ از این نظر البته ستودنی است اما برای کاسترو که همچنان بر همان طبل کهنه می کوبد عملش بیشتر به موج سواری در جامعه ای می ماند که پس از نزدیک به نیم قرن تبلیغ بی پرده لامذهبی، هنوز هم مردمش به مذهب و خرافات ناشی از آن وابسته اند.

            و دیگر اینکه "رائول ریوِه رو"، شاعر و روزنامه نگار کوبائی امروز صبح برای اولین بار در یک مصاحبه مستقیم در برنامه معروف "صبحانه در تلویزیون اسپانیا" شرکت داشت. من تمام این مصاحبه را بر روی نوار ضبط کرده ام تا سر فرصت بخشهائی از آن را ترجمه کنم. "رائول" دو روز پیش پس از تلاش بسیار از طرف دولت سوسیالیست اسپانیا که رابطه ای حسنه در مقایسه با دولت دست راستی سابق با دولت کوبا دارد، همراه همسر و فرزند یازده ساله اش به مادرید رسید تا در تبعیدی خود خواسته به کار و زندگی ادامه دهد. او یکسال و نیم پیش همراه با تعدادی دیگر از روزنامه نگاران به اتهام "توطئه علیه نظام"، که دستکم برای ما ایرانیان عبارتی بسیار آشناست، دستگیر و در یک محاکمه یکروزه به بیست سال حبس محکوم شده بود.

 

"رائول ریوه رو" پس از آزادی از زندان

 

بلافاصله تلاش برای آزادی او توسط سازمانهای دفاع از حقوق بشر آغاز شد. از جمله انجمن جهانی قلم او را به عضویت افتخاری پذیرفت و سازمان یونسکو "جایزه جهانی آزادی مطبوعات" سال 2004 را به او اهداء کرد. هیچیک از اینها البته به تنهائی کارساز در نیامد تا اینکه با روی کار آمدن دولت سوسیالستی در اسپانیا یخهای بین دو کشور کمی ذوب شد و کاسترو به امید ادامه روابط حسنه با اسپانیا اولین گام را با آزادی "رائول" در چهار ماه پیش و سپس با دادن اجازه خروج به او و خانواده اش، برداشت. "رائول ریوه رو" در اولین مصاحبه اش در فرودگاه مادرید گفت: "من نویسنده ام نه توطئه گر". او با این جمله کوتاه دو پیام به دو سو فرستاد. اینکه از یکسو محکومیتش به بیست سال زندان به خاطر "توطئه گری" بی معنا بوده است و از سوی دیگر حضورش در اسپانیا نه برای "توطئه گری" علیه حکومتی که نمی پسندد است بلکه برای ادامه انجام وظیفه اش بعنوان یک شاعر و روزنامه نگار کوبائی است.

            پیش از اینکه مطلب را درز بگیرم این را هم بگویم که چند شعر از "رائول ریوه رو" را در کیفم گذاشته ام تا در فرصتهائی که در سفر پیش می آید ترجمه شان کنم. کامپیوتر و اینترنت اگر نیست قلم و کاغذ را که از من نگرفته اند!  

Posted by reza at April 5, 2005 11:42 AM
مطالب مرتبط