March 27, 2005

فرشتگان سیاه

دیشب فیلم مستند بلندی دیدم با عنوان "تمام یک زندگی" که زندگی و هنر بزرگترین آوازه خوان کوبائی در نیمه قرن بیستم "آنتونیو ماچین" را بازسازی می کرد. "ماچین" در اوائل قرن گذشته در کوبا متولد شد و پس از یک زندگی پربار  و موفق در کوبا و امریکا و اروپا در سال 1977 در مادرید با لقب "اعلیحضرت پادشاه بولِرو" درگذشت (بولِرو، نام نوعی موسیقی آوازی و رقص اسپانیائی است).

 

 

یکی از ترانه های بسیار معروف "آنتونیو ماچین" را که بعد از او بارها و بارها توسط خوانندگان معروف دیگر بازخوانی شده و همچنان می شود، برایتان انتخاب و ترجمه کرده ام تا طعم اجتماعی شعرش را بچشید. عنوان آن "فرشتگان سیاه" است.

 

آی نقاشی که در سرزمین من با قلم موی بیگانه تولد یافته ای،

آی نقاشی که به راه نقاشان گذشته می روی،

با اینکه باکره مقدس باید سفید بوده باشد

برایم فرشتگان سیاه بکش، که تمامی سیاهان خوب هم به بهشت خواهند رفت.

آی نقاشی که عاشقانه نقش می زنی،

از چه، رنگها را تباه می کنی با اینکه می دانی خدای آسمان دوستشان دارد؟

از چه، وقتی بر بومهایت نقش می زدی سیاهان را فراموش می کردی؟

هرگاه کلیسائی را تزئین کرده ای فرشتگانی زیبا کشیده ای

و هرگز به یاد نیاوردی فرشته ای سیاه نقش کنی.

Posted by reza at March 27, 2005 9:33 PM
مطالب مرتبط